بعد از نمونه سازی اولیه و آزمون و خطا در روند تولید محصول و قطعی شدن شیوه ی تولید، باید یه برآورد اولیه از هزینه های لازم برای شروع کار، خرید لوازم و … داشته باشیم. باید سعی کنیم تا حد ممکن از هزینه های غیر ضروری کم کنیم و از امکاناتی که داریم استفاده کنیم.

برای تامین هزینه های اولیه می تونیم از این روشا استفاده کنیم:

 پس انداز شخصی

 قرض گرفتن از اعضای خانواده (پدر، مادر، خواهر، برادر) یا خویشاوندان نزدیک

شریک شدن با دوستان نزدیک به عنوان همکار

 فروختن لوازم کاربردی به عنوان کالای دست دوم

البته راه های خلاقانه ی دیگه ای هم هست که امیر حسین ما از یکی از اونا استفاده کرده:

 امیر حسین بعد از نمونه سازی اولیه و آزمون و خطا، به محصولاتی که به نظرش می تونست نظر مشتری رو جلب کنه، رسید و برآورد اولیه ای از هزینه های ضروری کرد. برای شروع احتیاج به چیزی حدود ۸ میلیون تومن پول داشت که بخشی اش رو از پس انداز خودش و بخشی اش رو با کمک خانواده تامین کرد و بقیه اون قرار شد با درصدی از فروش محصولات که به کارگاه می پرداخت تامین بشه.

یه راه دیگه هم که امیر حسین ازش استفاده کرد این بود که قرار شد در بعضی از موارد که مدیر کارگاه احتیاج به طراحی محصول قبل از ساخت اون داشت، براش اول محصول رو به صورت دستی و بعد در نرم افزار طراحی کنه و به این صورت بخشی از هزینه های اولیه اش تامین بشه.

 تقریباً هیچ کارآفرینی در ابتدای کارش به اندازه کافی پول و سرمایه نداشته و با پس انداز شخصی یا قرض گرفتن از دوستان و آشنایان یا سرمایه گذاری دیگران تونسته منابع مالی خودش رو به دست بیاره.

اگر قرار بود کارآفرین، خودش کلی پول هم داشته باشه، پس هنر متقاعد کردن دیگران برای جذب سرمایه چی می شد؟  در واقع کارآفرین باید ان قدر به ایده خودش اعتقاد داشته باشه و برای اجراش مصمم باشه که بتونه دیگران رو هم راضی و با خودش همراه کنه.